Nitekim, ansızın leylâk kokuları sinmiştir gönlümüze
Leylâk bahçelerinde ümitsiz bekleyişler kalmıştır bize...
Bakmayınız çok utanırım, başımı kumlara gömerim
Gülmem, gülseniz bile, konuşmam, lütfen susunuz
Gölgeniz benimdir hep, sonra onulmaz yokluğunuz
Aynanıza sır, örümcek ağlarına hayallerinizi örerim...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta