Ben ilk Leyla'ya tutuldum,
Sabah olunca ilk onu görürdüm,
İlk çayımı onunla içer,ilk sohbetimi onunla ederdim,
İlklerim hep Leyla olurdu.
Gün Leyla ile başlar, hep onunla devam ederdi,
Yanımda olmasa da, hep kalbimdeydi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta