Leyla Gür Şiirleri - Şair Leyla Gür

Tanrım ona bir salıncak! (Edip Cansever-salıncak)
SALINCAK.(bir umut hikâyesi)
Şehirlerarası yolcu otobüsü durdu.
Yalan! Hayat durdu, zaman durdu
Uzaklardan bin yıllardan gelen çığlık durdu…
‘ben’ dedi kadın

bir döngüdeyiz….
zaman;
‘yapacak çok şey var’ kadar kısa
‘sabretmeyi ‘öğretecek kadar uzun….
Düş’ün;

Hazin bir bulut gizlidir
Eski yaraları kapanmayanın
Gözlerinde
Ayazda , sicak rüzgarda sızlar da
Sızlar
/ Anlar kendinedir her olan/

SEVİ
ilk kere suya yazı yazmıştım
daha tadı değişmeden - çok önceden-
uzak ülkelerden getirmişti Simurglar
kanatları heves tozcukları simli
çam dalı mıydı belki de servidendi

Neden şiirde kaldım şiiri sevdim
Oyalandım...tutundum
İyi bir arkadaştır;uyumlu
söylenecek en uzun cümleyi

ŞİİRE BAŞLADIĞIMIN ŞİİRİDİR-
Ben böyle bir kez daha doğmuştum.
Doğmuştum,
ağacındaki elmayı çekirdeğine
İliştirirken.
Hazan bahçıvanı rüzgar,

-SİYAH-
yıldızlardan süzülüp de tüm renklerin aksine
asilliği geçmiştendir
asiliği gerçekler
sabırla topladı demetledi
yıllarla

siz güldügunüzde kuzum
dünyanın en uzak köşesinde,
mesela kutupta
beyaz bir 'ayı kardeş' toplar
pembe gülleri
bir Afrikalı çocuk nefis

SIZI
Zamanla tükense de ömrün onca yılı
Közlenmiş bir ateştir çöreklenmiş o sızı…..
Bazen bir kelime ,bazen kayıp bir zaman
Sevda kimine göre , yolları yaprak hazan ….
Her neyse o , sessizce ardın sıra peş

SOKAKLAR

Yaşadığı şehir evi ise insanın
Tanığıdır; hayatın odası olmuş sokaklar…
ki, bilen bilir
yalnızlığın şarkısı; çocuklukta bestelenir