Leyla Güleçöz Şiirleri - Şair Leyla Güleçöz

Hüznü iner akşamın
Engin sulara...
Selam durur martılar
Ve... fısıldar usulca !...
Allah de...
Ayrılık var yarına.

Vakit akşam dı.
Hava ayaz,
Dağlarım da,
Kar var dı.
Dudaklarım da,
Acı bir avaz!

Bir yılı aşkın bir zamandır
Sesini duymadım…
Yüzünü unutmadığım gibi,
Sesini de unutmadım.
Zile basar seslenirdin,
Çocuğum evde misim?

Baston...
Zannetmeyin yalnızca bir asa,
Bazen çok şey anlatır anlayana.
Baston...
Kimi zaman bir dayanak
Kimi zaman da,

Şu yalancı dünyaya alışamadım.
Bilmem kaç yüzü olan insanlar ruhumu yordu.
Dürüstlük en yüce erdemdi oysa,
Yalancılık ödüllendirlip,
Doğru olan ne varsa kerih görüldü.
Helâlmiş, harammış önemsizleşti.

Beni bir çınarın dibine gömün.
Gölgesini esirgemesin üstümden
Dallarına yuva yapsın kumrular
Beni bir çınarın dibine gömün.

Beni bir çınarın dibine gömün.

Şu eşsiz güftenin bestesi sensin.
Çınlayıp durursun taş plaklarda
Yüzündür zihnimi tarumar eden.
Ki...,hâlâ duruyor hatıralarda.

Leyla Güleçöz

Bir gün, sessiz sedasız çekip gidersin bu hayattan.
Ne mutfaktaki kareli örtülerin deseni kalır gözlerinde,
Ne de sabahları namaza kalktığında işittiğin,
Kuş sesleri kulağında.

LEYLA GÜLEÇÖZ

Bir gün annen ölür, öksüz kalırsın.
Sanırsın ki, dünya durdu; dönmüyor.
Nefes almaz ama, soluğunu ararsın.
Annesiz dünya güzel görünmüyor.

Sabahları mutfakta tıkırtılar duymazsın.

Bulutlu gözlerin yağdı yağacak.
Sana ağlamayı kimler öğretti ?
Oyuncak ne demek öğrenemeden
Seni açık havada kimler hapsetti ?

Leyla Güleçöz