Oturmuş, kırık bir masada içiyorum
Kadehim boş, gözyaşı döküyorum
Bütün kederler demir attı gönlüme
Bir tek bana mı bu zulmün leyla?
Yarıyor geceyi hıçkırıklarım delice
Efkar bozbulanık, geriliyor ruhuma
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta