İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
Paltomu içimdeki sessizliğe bir yorgan gibi Geçirsem sırtıma kanatlanıp gitmek istesem.
Bir şeyler fısıldasam gecenin koynuna, usulca, Aya, yıldızlara, o kayıp cümlelerime.
Hatta beni bağrına basan, yoldaşlarım olan,
Açık havada uyuyan sokak kedi ve köpeklerine.
Onlara yağmurun dilinden anlatsam seni belki, Havadan, sudan, düşen her yapraktan bahsetsem. Dinleseler beni, gözleriyle, yüreklerinin karanlık ışıltısıyla,
Bir ortak olsalar mırıldanmama.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta