Levent Dizdar Şiirleri - Şair Levent Dizdar

YUSUF'UN KARDEŞİ-4

Kardeşin suçu yok,
Bu sefer günahsız.
Nasıl da buram buram kokuyor
Fırından yeni çıkmış

YUSUF'UN KARDEŞİ-5 (SON - VEDA)

Suçsuzdum,
Suçsuzdun,
Suçsuzdu.
Uğurla beni genç adam,

ZAMAN

Söndürdükçe
Yandığını ne bileyim
İçimdeki ateşin.
Ne bileyim

ZAMAN VE SEVDA
Kör,
Sağır ve dilsiz taklidi yapıyordu zaman.
Bilerek ve bildiğini gizleyerek
Tomurcukları güle çeviriyordu içimizde.
Haindi,

KALBİM

Veda ederken
Almayı unuttuğum
Bir şey kaldı sende.
Döve, söve ver de

ZEMHERİDE BAHAR

Zemherisi olurmuş ömrün
Bir de baharı.
Bir de
Zemheride yaşatırmış iblis

ZİHİN KİRLENMESİ

Sevemedim otel odalarının sahte sıcaklığını
Tiril tiril yataklarında
Bulanık zihinler
Kirli bedenler

ŞAİR ZİHNİ

Bir şairdi
Bir akşamüstü
Bir çift dizeyle
Dünyamı kasıp kavuran.

ZIKKIM

Helal etmiyorum sana
Üzerinde varsa hakkım.
Her zerresi olsun ama
Zehir ile zıkkım.

ZİYAFET

Mutluluk,
Tozu dumana katmış
Bizi terk ediyor.
Şimdi ben,