Dile kolay insan olmak
Filan söyler falan söyler
Değil ehl-i irfân olmak
İnsanım der yalan söyler
Bir yetimi güldürmemiş
Lâleyi ararken geçmiş ânımız
Zayolmuş mâzimiz güller içinde
Tutuşmuş sevdâyla cism u cânımız
Sönüp sönüp yanar küller içinde
Derya gelse sönmez, tüter dumanlar
Ben öldüğümde
Namazımı bir müslim kıldırsın
Nasip olursa mezar
Kabre tevdi ederken desin
Bismillâhi ve alâ millet-i Resulillah
Yaşarken de şahit olun buna
Mukaddes dâvâda şu seyahatte
Kovulduğumuz ve paçavra hükmündeki
O dokuz köyle
Her seferinde bizi biraz daha
Temizler kader
Böylece onuncu köy bizi
Sıcak bir günde
Su kabı da devrilmiş aç bir öksüz kedinin yanından
Ve işleri kesat bir çöpten kağıt toplayıcının önünden
Geçerek cuma namazına gitti adam
Hutbe konusu mustazaflara ve muhtaçlara merhamet idi
Dönüşte aynı şekilde geçti adam
Pisi candır
Adüvv-i sıçandır
Pisiden hazzetmeyen
Gâhi kilâb u fi'rândır
Gâhi mecnûn ı ifritândır
Muhabbet şart değilse de
Bir kıt'a şiire sığmaz merâmım
Zebânsız kıtâtın figanıyım ben
Müstekbirlere yok hiç ihtirâmım
Meymenetsiz şehrin yabanıyım ben
Akıncı deli der saklanır bahîl
Bu ne hazin bir bilmece
Burda gündüz orda gece
Bir vatandır iki hece
Darusselam gözüm Açe
Eğilmedi boynu Haç'a
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!