Hevadan sefadan kaçın, ey kalbim!
İktidar iste azimden.
Hilkatının gereği bu şua,
Tevsi et kendinden.
Asri hedaya ile sevgi dehri,
Aslı; bir iltifat-ı rahmetidir,sevgi.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta