Lapa Şiiri - Kasım Kobakçı

Lapa yokluk sofrasında kaynayan özlü nimettir.
Uzak ilden gelen yolcu için saklanan kısmettir.
*
Lapa kırık tanelerin ağır ağır pişmesidir.
Uzak şehir kapısından muhtaç kelin geçmesidir.
*
Lapa kanaat ehlinin şaşmayan öz düsturudur.
Satılık zifti olanın beklediği huzurudur.
*
Lapa dişe dokunmayan yumuşacık aş tadıdır.
Dişi dökük ihtiyarın gönlündeki muradıdır.
*
Lapa yağan iri karın bolluk veren haberidir.
Sabır eden çiftçilerin alın teri eseridir.
*
Lapa ocak yanar iken ustalara danışmaktır.
Komşu köyden gelen garip misafirle tanışmaktır.
*
Lapa yoksul sofrasında nimete of dememektir.
Kıymet bilmez zenginlerin önünde baş eğmemektir.
*
Lapa kaşık sallar iken boş çanağa bakmamaktır.
Üç günlük mal mülk uğruna benliğini yakmamaktır.
*
Lapa dibi tutmuş aştan ibret dolu ders almaktır.
Bu dünyadan göçünce de iyilikle nam salmaktır.
*
Lapa kıtlık yıllarında namerde el açmamaktır.
Kendi suyunda kaynayıp doğru yoldan kaçmamaktır.
*
Lapa sıcak buğusunda her lokmaya şükretmektir.
Ziftin bile alıcısı çıkar diye sabretmektir.
*
Lapa sofra ortasında vakar ile yer bulmaktır.
Haram aşın piştiği o kötü yerden kurtulmaktır.
*
Lapa boşa geçen vakte pişman olup uslanmaktır.
Başa gelen her çileye sızlanmadan katlanmaktır.
*
Lapa pişen tencereye taşı kumu katmamaktır.
Elimdeki azdır diye umutları satmamaktır.
*
Lapa taştan fırınlarda ağır ağır ısınmaktır.
Çok nimete kavuştukça kibirlerden arınmaktır.
*
Lapa bolluk pınarından boş çanağı doldurmaktır.
Hesap günü korkusuyla kötü hırsı soldurmaktır.
*
Lapa elde kara zifti umut ile saklamaktır.
Uzak şehir diyarından kelin yolun yoklamaktır.