Kırılası parmaklar düşlere eşlik edemeyen parmaklar...ölümü tanımlayamayan ölümü yaşayamayan yaşamı sıkı sıkıya kavrayamayan,bir dua için açılamayan yansımaları yanılsamış anıları lanetlemiş parmaklar...sığındığın karanlıkta kayboldun...erişilemez sandığın karanlık seni hapsetti...ışık, ışığı kapatın lütfen...tenim çok hassas...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta