Bu lanet bir kader, sarmış beni karanlıkla.
Umutsuz ve yorgun, yolları arşınlarken bir başıma.
Her adımda bir yara, her nefeste bir çile.
Yıkıcı kederlerle dolu, sonsuz gibi gelen bu virane bile.
Gözlerimdeki yaşlar kurumaz, yüreğimdeki ağıt dinmez.
Karanlığın içinde kaybolurken, umutlar da tükenir, gider, gönül feri.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta