Lan ile Han.. Şiiri - Emsal Toprak

Lan ile Han…!

Ebesi oğlan oldu dedi, sorduklarında
Gururlanıp, sevindiler ana ve baba
Ortancayı yoğurup,yorduklarında
Önce ulan oldu oğlan,sonra maraba

Mevsimler geçti,Lan oldu,Ulan’ın adı
Küsmedi! O hayatını O’nlara adadı
Ne çare! Eşiğin önünde kaldı muradı
Bitti abilik, gitti her sıfat, döndü turaba

İhtiyarın otağında sözde Han doğdu
Sahte umut oldu, yurdu sevince boğdu
Han’a her şey mübahtı, hakkı çoğudu
Göz koydu, kağan mirası suya, seraba

Ulu Ata; Adalet diye haykırdı toyda
Sözle ne Lan olur, ne Han bu boyda
Han’lık önce bilgeliktir, sonrası soyda
Koruyamaz hanedanı,kepenk,daraba

Kabahat sende değil,suçlu yol veren
Yalanla zehirleyip kanına giren
Bu dünya hiç kimseye ne yâr ne yaren
Ismarla gönlündekini Yüce Ya Rab’a
E.TOPRAK