gece saat 01.30
bu şehrin yağmurlarına bulutlarına
insanlarına kahve ısmarlıyorum
sessiz bülbüllerin yattığı yerlerden geçiyorum
yırtık tablolar la dolu
yüksek binaların duvarlarına
bir merdiven çizip tırmanıyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Anlamlar yüklenmiş dizeleri gecenin bu saatinde okuyunca daha bir anlamlı geldi ve kendimden çok şeyler buldum.Usta bir kalemden yine ustaca yazılmış dizeler.Tebrikler...Sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta