Çırpınır uçamaz da bir yaralı kuş içimden.
Gönül viran olur, sözüm hicran, hüznüm kafes.
Toprağa siner gibi korku filizlenirse geceden.
Adım hiç olur, hayalim günah, sözüm heves.
Ağlatır da duyulmaz olursan ezberimde mecaz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta