Örümcek ağını örüyor, umacı!
Yollara düşmüş gidiyor bak, çizgiden arabalar,
Sonra yollar, bir ağa dönüşüyor;
Kalemin çizdiği şu labirent,
-ne acı!
Kuşkular kol geziyor
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Sor bakalım,
çok mu gerekliydi?
Adem ile Havva'nın maşuk olmaları
İnan mümkündür,
bir elma ise sorun
Hayatta kalma savaşıdır
bu insanoğlunun.
çok güzeldi...
tema ve anlatım nefisti...
saygılarımla kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta