La Gardaş Şiiri - Sadık Kocabaş

Dinle bu garibi, kesme kelamı,
Yormaya değmez ki teni la gardaş.
Suçluysam kınasın cümle alemi,
Şuracıkta canım asın la gardaş.

İftira tozuna bulanmış adım,
Vallah da billah da yalan la gardaş.
Çaldılar ağzımdan lezzetim, tadım,
Sırtımdaki hançer görün la gardaş.

Sevmişim, doğrudur, inkar eylemem,
Lakin her mecliste isim söylemem.
Namert sofrasına meze eylemem,
Duyulan koca bir yalan la gardaş.

Boşuna kahretmem feleğe bakma,
Gülerim velakin tutuyor sıtma.
Bütün suçu gari üstüme yıkta,
Herkes muradına ersin la gardaş.

Hak aşığıyım ben, yok ki pazarım,
Nefsimi gömmeye mezar kazarım.
Kör olsun, değdiyse eğer nazarım,
Suç bende mi, söyle deyin la gardaş.

Sormayın, bu ömür niye tek kaldı?
Bir ben bilirim ki, felek ah aldı.
Gördüğüm her rüya dertlere saldı,
Siz olsanız evlenir miydin la gardaş?

Babası olacak yolu şaşırdı,
Su kaçırdı, sabır kabın taşırdı.
Bize dert yedirip, etin pişirdi,
Gayrı bu hesabı görün la gardaş.

Gönül meclisinde sırrım savrulur,
Ateş düşer, sinem burda kavrulur.
Her mısra içinde elbet yer bulur,
Kalemsiz Şair ölmez la gardaş