Karanlıklar ülkesinde bir melezim ben!
Rengimden ne karanlık ne aydınlık okunur.
Gönlüm gurbetten sılaya döner gibi şen!
Gayrı ne yokluk ne varlık dokunur.
Pek de nadir olmayan bir buluntuyum işte;
Aydınlığın bakiyesi bir kara çocuk!
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




KUTLARIM
Merhaba dost seni grubumuza davet ediyorum katılımın onur verecek
grubun adı- Çiniler diyarı KÜTAHYA
K U T L A R I M
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta