Zulüm bana geçirdiğim günler, hep zulüm
Ölümdür yaşanan hayatta belki, en zor ölüm
Yaşamanın acısı daha fazladır ölümden
Hayatta da tek acı veren şey gönlüm
Hüzündür yaşanan sensizlik, hüzün
Yazı bitirdik ve başladı hazan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta