Kuyu Şiiri - İdris Yılmaz

Ben zindanda değil kuyuda unutuldum
Bu yüzden kaçırdım bir çok şeyi
Kimse benim için kesmedi elini
Belki çirkindim, belki gönülsüz
Kaç gece yalnız seyrettim ayı içim yanarak
Sarayda mı beklerler her zaman Yusufu
Benim üstün bir tarafım yok bilirim
Ne kıssa anlatmayı
Ne de rüyalardan sevgili çıkarmayı
Mecnuna benzerim belki daha çok
Kara, kuru ve birazda geç akıllı
Kapalı kapılar ardında içime kapanmışım
Yedi yılın üstüne bir yedi yıl daha geçti
Ne bir gül açtı ne de bir karanfil
Ağlayarak tarumar ettim babil bahçelerini
Çok fazla darağacı kurdum yalançılar için
Her umut bir yalan oldu yüreğime işleyen
Çıkamayacağım bir zindana düştüm
Üzerime kapatıldı bütün kapılar
Unutuldum işte
Ne kervan çıngıraklarının sesi
Ne de yollara bakan bir duacım var
Unutuldum İçimde
İçim karanlık
Kuyu.