Acımak Şiiri - İdris Yılmaz

En çok acımayı bilenler canımı yakıyor
Korkuyorum merhametlerinden
İnsan olabilmek için unutuyorlar şarkıları
Tütsülenmiş plaklarda
Acıyan bir yanlarını ele verir belki
Belki yeniden koşuya başlayabilirler
Akşam üstleri şiir de okuyabilirler
Bastırılmış bir kibir için
Kitaplardan
Benim şiirlerim popüler değil
Üstüme alınmıyorum bu züppe hevesleri
Rüzgardır işte esip geçer şehrin kirli çatılarından
Kaldırımlar pislenir her yağmur sonrası
Yollar köpürür
O bilgiç bilgiç yürüyen ıslakların acele sekmeleri
Arabaların ışığında çoğalır yağmur gibi
Ve içleri üşüyünce merhamet ederler
Emek verilen her şeye
Melek olurlar
Bu yüzden sevmiyorum işte
Karanlık tarafları ıslanmış sokakları.