Toprağın yetim kalmış koynunda
Kendinden kaçan umudu kovalayan el
Ey yürekli kuyu
Çaresizliğine uzanan sicim
Senin ışığın
Senin yarının
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Sanırım 'Kuyu' adını haklı olarak alan ve 70 metrelik kuyudan kurtarılan köpek ilham olmuş şiire..
Neden olmasın ki? On günden fazla o kuyuda 'yapayalnız kalıp', yaşama tutunmak kolay değil..
Bir de bizler.. İnsanoğlu.. 'Kendi kuyusundan' çıkabilse...
Tebrikler Sibel Hanım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta