Avcumda kuruyan / son somun katık,
Yabancı sokakta / dişlenir nefret.
Kimseye merhaba / demem ben artık,
Selam vermek demek / kutsal emanet.
Diller kilitlendi / kelimeler pas,
Hırsız gibi ahali / kaçar göz göze.
Herkes kuyusunda / tutuyor bir yas,
Selam su vermekti / yanan bir öze.
Sokaklar bencilce / kaldırımlar dar,
Merhabanın yükü / dağdaki kardan.
Hesapsız dokunmak / kalbini yorar
Korkuyor insanlar / artık bu kardan.
Sol cepte saklıdır / bende o kelam,
En kutsal emanet / bizi buluyor.
Sıcak bir umutla / bitsin bu elem,
Şafakta temiz bir / dünya duruyor.
Susmuyorum artık / kalktı bakışım,
Bak bencil asfalta / vurdu sözlerim.
Sustukça büyüyecek / bilesin kışım,
Karanlık ekmeği / görmez gözlerim.
Korkakla semiren / dilsiz bir gece,
Yırttım gömleğimi / çıktı o gerçek.
Alın bir merhaba / çözülsün hece,
Bu kutsal aynada / yüzler gülecek.
Bakın gözüme siz / orası yangın,
Uzat ellerini / nefreti kurut.
Varsın hırslarınız / olsun çok yılgın,
Yükü dağdan ağır / olsa da umut.
Ben, sen ve o sussak / alem can verir,
Karanlık ekmeğe / katık olur ah.
Avcumda feryadım / fırından erir,
İnsanca bir hayat / borçtur bize mah!
Engin der susma / susmak kâr değil,
Karanlık ekmeği / bölmem bir daha.
Eğilen bu başlar / artık yar değil,
Selamla çıkalım / temiz sabaha!
ENGİN TOPKAN (31.07.2026)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 31.07.2026 19:12:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
