Dinlemiyor, görmüyorum İstanbul seni gözüm kulağım kapalı
Neyine bakayım nesini dinleyeyim karanlığa gömülmüş yeşili alı
Ağlar durur sessiz sessiz dalgalarla darbe yiyen her yalı
Kıbleye bakar durur yüzleri bir zamanların taşlaşmış nice hanedanı...
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta