KÜŞME
Sen bana güneşim ruhuma deva
Varlığın can verir cisme sevdiğim
Bana karanlığı görüp de reva
Işığını benden kesme sevdiğim
Ömrümü ayakta tutan direksin
Attıkça cesaret veren yüreksin
Gül cemalin gönle bırak nur eksin
Lütfeyle yüzünü asma sevdiğim
Bir tutisin eşsiz yuvada öten
Sesin kulağımı okşayan saten
Onunla can bulur, dirilir bu ten
Ne olur hep konuş, susma sevdiğim
Kederin düşürür hallere beni
Hasret koyar derdin güllere beni
Karıştırıp kızgın çöllere beni
Üstüme sam olup esme sevdiğim
Yanmışım nicedir daha yanamam
Sarıver de dursun artık kanamam
Bir de sen küsersen hiç dayanamam
Ne olur bir daha küsme sevdiğim
14.09.2024
Kayıt Tarihi : 11.10.2026 16:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!