Kuşlarda benim gibi yas tutsalardı,
Böyle güzel ötebilirler miydi?
Peki onlarda benim seni kaybettiğim gibi biriciklerini kaybetselerdi,
Kanatlarını delice çırpıp coşkuyla yükselebilirler miydi gökyüzüne?
Ben artık ağlamıyorum, fakat gülemiyorum da.
Çünkü içimdeki acı yakıyor kalbimi.
Şimdi yoksun yanımda!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta