Kuşkusuz Şiiri - Mehmet Eymen Ekşi

Aşığım diye gezdim yıllarca Bir ömür gibi geldi iki yıl Ancak vakti gelip buluşunca İlk demden kalmadı tenimde kıl Bilmem daha çekmedim besmele Allahın gazabıdır tahminim Tüm parçalar otursa yerine Ancak kedersizliğe tatminim Dünya için zor bana güzelim Sen beni tanımıyorsun hala Ben yalnızlık hissinin şeyhiyim Bir Leyla olmaz derdime deva Bir suçlu gibi onlarca gözün Bana bakışlarının ezgisi Sana söyl'i'ceğim hazır sözün Bende tesirini değiştirdi Korkarım senin için kendimden Kalbin beni reddederse şayet Bundan sonra ümit kesmem senden Fakat sevginden yok bir işaret Bilemem senin bana aşkını Terk etmek istersen ben burdayım Delirip ölsem de senin aşkına Sen gidene kadar ben burdayım Şu mağdur gözlerimin içinden Okusan hele bir kere beni Sen bile dehşeti anlamadan Küle dönerdin ey çil tanesi Sana karşı bir sitem etsem ben Keşkeler asla yaşatmaz beni İki yıllık işkence bitmeden Toplayamam bir daha kendimi Herkesin uyuduğu demlerde Nasıl bıraktın beni uykusuz Bütün vücudum parçalanırken Ben öldüm; sen, ben oldun kuşkusuz