Diri ölülerle aynı arz'dayım,
Merâm'ım Mevlâ'ya gayr-ı arzdayım.
Fikr'î işkencede ayr'ı tarzdayım,
Rûh'uma cezâyı keser vicdanım.
Cennet burda Cehennem sâyenizde
Kol geziyor kötülük hânenizde.
Ameliniz mâlûm âyinenizde
"Sarhoş'tum" diyene küser vicdanım!
Korkaklık kol gezer sükût'i arz'da,
Kelâm sessiz kalmış diller ahrâz'da
İçimdeki hüzün hakîkî tarzda
Doğrudan doğruya eser vicdanım.
Hayvanlar misâli dansta insanlar
Kendini bulurmuş Hans'ta insanlar
Yalan dünyada avansta insanlar
İyiyi kötüyü sezer vicdanım.
Sözüm sokaklarda girmedi eve
Çekilsin menfaat kim kimi seve!
Laftan anlamıyor insoğlu deve
Gâm'ı değirmende ezer vicdanım.
Ben gülemem! eğlenemem gönlümce
Dil tutulur Cehennemi görünce.
Yaradana ne derim ben ölünce?
İçimi yer azar azar vicdanım.
Sezâi kılı kırk yarar azm'iyle
Hasbihâl eyledi dostu nazmiyle
Âlemleri yaratanın izniyle
Sanma ki başıboş gezer vicdanım
Kayıt Tarihi : 4.11.2026 14:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!