Kuşatma! Şiiri - Mirhan Çam

Beni al kanlı yıldızlara götür
Üşüt, titret, hayallere sürükle
Solungaçlarımı söküp okyanusa at
Ve Nefessiz bırak uğruna yeni özgürlüklerin
Dünyayı aşk dolu namlularla kuşat
Kirden, darbeden, katilden
Hesap sor esir ülkemden, kurtar beni.

Beni mor dağların eteklerine
Şaraplaşmamış üzümlerin yanına götür.
Dağ çileklerinin tomurcuklu yapraklarına yeniden doğmam için kundakla,
filizlendir beni.
Lağam mazgallarından, açlıktan,
joptan kurtulup
Dünyayı aşk dolu namlularla kuşat
Yeniden yarat asi çocukları
Ve Arındırılmış kışlalar kur mahşere
Solan güller, insanlar için savaş

Fırtınalar talim ettir
Mavzerler hazırla doğan güneşe
Türkülerle yık işgalcinin kahpe duvarlarını.
Sükundan kurtul, ayağa kalk
Buğusu üzerinde tüten ekmeğini düşün
Beni maphuslardan kurtar
Vefasızlığı bırakarak,
Senden önce dövüşenlerin öfkesine sarıl.
Dünyayı aşk dolu namlularla kuşat

Sükundan kurtul, şimdi ayağa kalk.
Sükunda olmak kılıcını bileyler düşmanın.
Tarih babalarından öğrenmeyi
Reddeden çocukların
Hesaplaşmalarını anlatır.
Devrimleri asi çocuklar örgütler
Savaşçılar halktan alır vur emrini.
Unutma!

Beni eşit, bağımsız dünyalara götür
Param parça et nasırlı ellerimi
Yeterki durma! kurtar beni.
Artık vakit Kuşatma vakti
Unutma,
Hazırlan ve kuşan mavzeri
Beni, bizi, hepimizi
Aşk dolu namlularla kuşat