Küşâde Şiiri - Armağan Bilici

Sesler çekilip kayboluyor yorgana bir bir;
Yattıkları yerler aralıklarla makâbir.
Düşmek gece girdâbına bir başka ölümmüş;
Gittikçe sıkan ipleri kasvetli düğümmüş.

Geçtim gecenin puslu, soğuk hisli yerinden;
Suskunluğu tutmuş gibi yollar kederinden.
Gökler daha dar, gönlü büzülmüş gibi öyle…
Dargın sanıyordum geceler bir bana böyle.

Âheste esip işlemiyor rûhuma rüzgar;
Elbet gecenin cevri biter çünkü güneş var.
Zordur senin üstünde sevinmek kara toprak;
Bir ses ki ferah bulduracak rûhuma ancak.

Bitmez gecenin bittiği sonlarda yoruldum;
Vaktin bereket bulduğu anlarda duruldum.
Rûhum seherin yağmuru altında küşâde;
Bekler beni makber gecemin geçtiği yerde.