Kuruyan Şiiri - İsmail Akyüz

kuruyan

günler sıcak günler ağır
beden yorgun
bekliyor hayat
saklandığı bahçede
sessiz ilgisiz tavizsiz
hiçbir şey yapmadan
zamansa akıyor
çiçekler açıyor soluyor
insanlar doğuyor ölüyor
rutin devam ediyor
bir haber alıyorum
beklenmedik istenmedik
yıllardır görmediğim
yüreğimde bildiğim
çocukluğum ilk arkadaşım
yakışmıyor ölüm
alışılmış düzen
bir şey kopuyor
yırtılıyor gökyüzü
yırtılıyor topraklar
denizler taşıyor
yıldızlar düşüyor
tutuşuyorum
katlanamıyorum
düşünemiyorum
ağlamak istiyorum
ağlayamıyorum
ve hala orada bekliyor hayat
saklandığı bahçede
sessiz ilgisiz tavizsiz