05/04/1979 - Cihanbeyli/Konya
Boş kaldı boşlukta duran ellerimiz
Sahipsiz şimdi öksüz hikâyelerimiz
Umutlarımız var, var beklentilerimiz
Köklerimiz kururken bir yandan
Dallarımızda meyvelerimiz vardı
Kayıp sanılan ruhlar uyanacak elbette
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta