Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Al ver içerimin dışarımın koru
Gülü alıp verdi dağlarının doru
Tepeden tırnağa çağlatıyor çor’u
Her salise dağlatıyorsun bu kulu
Aklımı fikrimi kul kölen doğurdun
Zikrimi ağaran gün ay’a yoğurdun
Tenimi ruhumu genimi soldurdun
Seni bende beni sende kurutturdun...
Yüreğinize sağlık üstadım, çok güzeldi yine...Saygılar...
Bir ateş var- aldan gülden içeri- yakar bir birini- bir diriltir biri öldürür diğerini-yüreğine sağlık ustat...kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta