Kuru bozkırlar Şiiri - Barış Taşdemir Bt

Kuru bozkırlar üzerinde yürüyorum,
Ellerim bomboş, hislerim kuvvetli.
Ne derece soğuk bir kasvet bu;
Ellerin uzak, gözlerin yakın.

İçim içim kıpır kıpır,
Tut ellerimi, duyarsızca sev işte.
Nafile bir yorgunluk çöker üzerime
Seni izlerken, hesapsız, pazarlıksız.

Hiç olmayacak şeylere gülüyorum,
Hevesleniyorum sebepsizce.
Bir mum misali eriyorum dibine kadar,
Sorgusuz, sualsiz...

Üşüyorum, çadırım soğuk,
Bir ten ısıtır beni yalnızca.
Kavuştuğumuz her an
Nazik ellerin ellerimde, gözlerin gözlerimde.

O zaman
Isırırım, ısıtırım dünyayı.
Bozkırlarda kuru otlar gibi
Sürüklüyor bedenimi—
Peşinden geldim,
Geleli.