Geldi delice bir kar ardından fırtınalar
Baktım kendi halime kahrolmuşum donmuşum
Yıllar yılı Tanrının kapılarını çalmış
Küçücük bir günahla huzurdan kovulmuşum
Korkmam günahlarımdan dönek insanlar gibi
Ne iyiliklerimin hep tutsağı olmuşum
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Artık orada, öbür tarafta belli olacak. İnsan dünyada kendini kandırabilir her şekilde
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta