Epey oldu,
Numarasını avcuma, bende onu beynime kazımıştım...
Bazen numaralara basmak,
Kendinle yüzleşmek, cesaret istiyor...
Az ondan, biraz ondan koydum,
Eve çok yakın telefon kulübesine gittim...
Bekleyenlerin hepsi benimle aynı kaderi paylaşıyordu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta