Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kafa yoran olmamış hikayeye...?
Soru işaretine göre, işine gelmemiş...
İşte bu yüzden, bütün bir yılın
ruhunda ve etinde sıkışmış kinini
kurban keserek açılan supabının,
verdiği rahatlıkla, oyalar kendini.
Yerini doldurur, emilen kanının.
çok güzeldi...
kutlarım değerli kardeşim...
selam ve saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta