Kurban Şiiri - Senior Karlos

Çok bahsettim ve bilinsin istiyorum
Okyanuslar, yalnızlar, aşklar, ölüm diliyordu
Prangaları söküp kağıtları yırtıp atmak
Bir canda iki ruh taşımak yok artık
Gazeteler hep aynı havadisleri yazardı
Cellat bugün bir can almış
Tarihte bugünüm yazılmadı
Darağacı kan kusar
Sehpa ise yaş tutarmış

Dünya aramızdaki farkını anlamış olacak ki
Gidilmeyen güzergahlar gidilir oldu
İcraatlerde yokum
Sıkıldımda artık
Kepenk kapattı tüm dükkanlar
bir ışık görene
Sokaklara yağmur yağıp pislikten arınana kadar
Arındırırdı sanardık

Kuşatmanın üçüncü günü krallar neden uyur,
kılıcın ve tahtın bittiği o mutlak çaresizlikte?
Ve ben, söylesene, kitapların
neden hep en hüzünlü sayfasını katlarım?
Surlar yıkılırken kralın göz kapaklarına çökerken
Düşünürüm
İlk gün direniş ve hırs vardır
Planlar yapılır, neferler vurur
İkinci gün korku ve strateji
İntikam ve isyan başlar duyumlar kurur
Üçüncü gün surlar yıkılır
Kadere kaçınılmaz kabullenişin başlar
Kral uyur
Ben ki kendi yaramı mühürlemek için katlarım o sayfayı,
Dünya üzerime geldiğinde, kalbimin nerede kırıldığını
bir hamlede bulabileyim diye

Anlaşmalar imzalanırken masadaki mürekkep neden hep ilk kurbanın kanından koyudur?
Çünkü barış, mağlupların çığlığı üzerine atılan
soğuk, geçici, ve yalan bir mühür olur
Ve söyle bana, insan hiç karşılaşmadığı birinin yasını tutabilir mi bindiği son otobüste?
​Bırakın bu beyhude soruları, bu akıl yürütmeleri
Susturun zihnimin odalarında uğuldayan bu rüzgârı.
Ben ki akşamın bu sisli durağında,
menzilini yitirmiş bir yolcu gibi
duruyorum herkesin ortasında
Ne öne geçecek bir cüretim var avcumdaki buruşuk kâğıttan başka
Ne de bu kalabalıktan kaçacak kadar kimsizim
İçimde büyüyen o sessiz ve eğri ihtimalden korkuyorum yalnız
Birazdan bir el dokunacak omzuma
Vaktin doldu
Kendi fırtınanı dindir ve çekil diyecek
Arkama baksamda göremeyeceğim hiçbir şey
Son safhada ilerliyeceğim
Günümüz aklı ile, ve bir o kadar uzak
çarmıha gerilmiş suratları arkalarından izlerken
Acı gelecek
Selam verip fırtınayı bekleyecek
Dinmeyecek
Ben okyanusta boğulacağım
O ise bir taş sektirecek
Kime bulaşacağına karar verecek
O yüzden vazcaydım biletten
Gitmekten
Kaçıyorum anlamsız kıldığınız her ama her şeye
Pişmanlıklar
Açmayan çiçeklerden bahçelere
Yaşanmasaydı dedikleriniz
Karlı havalarda üstüne çelenkler
Vazgeçtikleriniz, hata saydığınız
Biliyorum cevaplarını, bu sefer yanlış yapmayacağım
Aştığınızı düşündüren
Aştığınız ama aşamadığınız
Belki bu bana hoş kalmaz
Ama hepsi bir bedelle ödenecek
Keskin bir kılıçla
Bir tarafından kesilecek