Korkuyorum ve öylesine
Çok korkuyorum ki,
Hâlimi sakın sorma.
Beş yaşında çocuklar gibiyim,
Ne çok hüzün var içimde
Sen bir bilebilsen,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




"Künye" kalır
Geriye;
Ne soran
Ne arayan,
"Saltanat içinde"
Sultanlar yaşarken
Yıkıntılar arasında, toz, toprak yutanlar
Deprem korkusuyla "dualar okuyanlar"
Ölmeden ölenler kalır geriye!
İşte "gerçek" bu!
Yüzleştikçe pişmanlık yaşadığımız
Gerçek...
Hamiye Hanım
İyi uyarıydı, tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta