Küntü kenzullah Şiiri - Özcan Kurt

SANA da kalmaz
ÖZVECAN

[1]
O'nun yeri insan, gönül evidir,
Gönülleri kıran, bizden değildir,
Arif olan canlar, Şah'a teslimdir,

Goca DÜNYA..!
Harun'a galmadı sana da kalmaz..

[2]
Küçük dağı, yaratmış gibi gezme,
Aklın, dizginini uzatma, nefse,
Saracaklar tenin, üç arşın beze,

Goca DÜNYA..!
Süleyman'a galmadı, sana da kalmaz...

[3]
GÜL kokar, özüne, baharı çeker,
Bu dünya da eden, gendine eder,
Topraktan gelenler, toprağa gider,

Goca DÜNYA..!
Veysel 'e, galmadı, sana da kalmaz...

[4]

Huuu..! Söndün, nefesten verdin, almadın,
Hayyy.! Geçtin, hevesten, kanıp bakmadın,
Goca ömrü, biçtin, Boşa harcadın,

Goca DÜNYA..!
Lokman'a galmadı, sana da kalmaz...

[5]

Özvecan: maksadım, gelmiyor dile,
Soğudum, her şeyden gendimden bile,
Bende girerim ya, gara yirlere.

Goca DÜNYA..!
Babana, galmadı, sana da kalmaz...