Kumsal Gazeli Şiiri - İlyas Memiş

Gönül aşk sahilinde çöle dönmüş bir kara.
Tutulmuş tuzlu suya, kapılmış dalgalara.

Ne güller saçabilmiş rengârenk bahçelerde,
Ne de kavuşabilmiş engin okyanuslara.

Kabarmış zirvelerden esen fırtınalarla,
Savrulmuş dalgalarla çekildikçe kenara.

Ne bahtsız bir zemin ki sahra olmuş sahilde,
Denizin kıyısında hasret duydu sulara.

Yorulmadı her akşam bulutlar beklemekten,
Usanmadı bakmaktan her gün serin rüzgâra.

Avundu deryaların hayaliyle her mevsim,
Bağlandı her yağmurun ardındaki bahara.

Geçtiler kumsallardan ufka yelken açanlar,
Nice hayalperestler gömüldü bu mezara.

Mart 2012