Hanımefendi sokağının bir köşesinde bekliyorum seni
Acaba ne zaman çıkıp bakarsın etrafına pencereden.?
Narin bir kumrunun bakışlarında bulsam kendimi
Seni görmek tarifsiz mutlu ediyor beni uzaktan da olsa.
Sen gidince aklımda seninle gidiyor, yüreğimde
Hayalin kalıyor Çanakkale apartmanın penceresinde
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta