Ne vakit kaybolsa onun anahtarı
Sanki kırılır gibi olurdu kanatları
Yok olmaya yüz tutardı umutları
Bulunca, pır pır ederdi kanatları
İçindekilerin her birinin anısı ayrıydı
Kimi ana, kimi baba, kimi akrabandı
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




tebrikler Bayram bey...
Tebrikler sayın Tunca
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta