Papatyanın Son Yaprağı
İzmir’in dağları kadar çiçeklidir benim sevdam,
Her yanından kokusu taşar, rengi taşar,
Bir körfez sabahı gibi masmavi,
Bir Kordon akşamı gibi ışıklı…
Oysa sen,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta