Zaman akmıyor aslında,
biz dökülüyoruz.
Bir masanın üstünde unutulmuş gibi
usul usul azalıyoruz.
Dün dediğin,
elde tutulmuş bir su değil;
avuç çizgilerine sinmiş serinlik.
Yarın,
hep cilalı anlatılan
kapalı bir zarf.
Bugünse,
ağzına kadar dolu bir bardak.
İçmeden geçersek
taşacak.
Kayıt Tarihi : 30.09.2026 10:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!