Sana yürüdüğüm bütün yollar
Bir duvara çıkıyor sevgilim.
Gökyüzü kapanıyor önümde,
Deniz kıyıya varamadan geri dönüyor,
Ve ben,
Adını söylemenin yasak olduğu
Bir ülkede
Seni seviyorum.
Bir şehir yanıyor içimde.
Dumanı gözlerime doluyor gecelerin,
Hangi pencereyi açsam
Sen çıkıyorsun karşıma.
Bir sokak lambasının altında
Gölgeni bekliyorum mesela;
Gelmeyeceğini bile bile
Bir ömrü kaldırım taşlarına bölüyorum.
Sen uzakta değilsin yalnızca,imkânsızsın.
İşte en çok bu yakıyor beni.
Çünkü insan
Uzaktakine ulaşmak için yürür,
Ama imkânsıza
Hangi yoldan gidilir bilmiyor.
Ben sana verdim
Bütün yollarımı.
Şimdi elimde
Duvarlardan başka bir şey yok.
Bir gece
Ay gökyüzünden düştü sanırsın,
Oysa içimdeki umut
Yerle bir oldu.
Bir kuş geçti penceremden,
Kanadında senin adın vardı.
Dokunamadım.
Çünkü bazı aşklar
Eller değmeden büyür,
Bazı insanlar
Sarılmadan özlenir,
Bazı vedalar ise
Hiç yaşanmadan
İnsanın içine gömülür.
Ben seni
Hiç yaşanmamış bir hayatın
En güzel hatırası gibi seviyorum.
Ne tuhaf...
Adını kalbime yazıyorum,
Kalbim kanıyor.
Siliyorum,
İz kalıyor.
Unutuyorum sanıyorum,
Gece oluyor,
Sen yeniden doğuyorsun içimde.
Ve ben her gece
Aynı yangının başında
Biraz daha eksiliyorum.
Sana söyleyemediğim
Bütün cümleler
Boğazımda duman.
Biriktirdim.
Biriktirdim de
Hangi gece bağırırsam
Duvarların yıkılacağını bilmiyorum.
Belki bir gün
İçimde tuttuğum bu çığlık
Göğü ikiye bölecek.
Belki denizler taşacak,
Şehirler uykusundan uyanacak,
Yıldızlar yerinden sökülecek.
Ben yine de
Sana ulaşamayacağım.
İşte aşkın en acı tarafı bu:
Bazen insan
Sevdiğine kavuşamadığı için değil,
Kavuşabileceğine dair
Tek bir ihtimal bile kalmadığı için ölür içinde.
Sen benim
Olmayacak duamsın.
Her gece ellerimi açıyorum sana,
Her sabah
Avuçlarımda yalnızca kül buluyorum.
Yine de seviyorum.
Çünkü kalbim
Aklımın verdiği hiçbir kararı dinlemiyor.
Bana
“Unut” diyor dünya.
Unutamıyorum.
“Git” diyor yollar.
Gidemiyorum.
“Bitti” diyor zaman.
Bitmiyor.
Sen yoksun...
Ama yokluğun
Öyle büyük ki
Odamda sana ayrılmış bir sandalye var hâlâ.
Ve ben
Her gece o sandalyeye bakıp
Sanki birazdan geleceksin diye
Susuyorum.
Gelme zaten.
Gelirsen
Bunca imkânsızlık
Hangi yüzle açıklanır bana?
Gelme...
Çünkü ben seni
Kavuşamadığım için değil,
Kavuşamayacağımı bile bile
Hâlâ sevdiğim için
Bu kadar büyük seviyorum.
Ve eğer bir gün
Bu aşkın dumanı
Yükselirse göğe
Bil ki
Orada bir adam
Seni unutmak için değil,
Seni unutamadığını haykırarak
Yakmıştır kendi kalbini
Kayıt Tarihi : 11.08.2026 19:53:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
