Küllerine Yabancı... Şiiri - Döndü Dülger

Fecre kapattıysan gönlünü,
Işığa hasret kalsan da ayamazsın.
Ne seherin efsunu kapını çalar artık,
Ne geceye isyanın kalır.
Hislerin çekilir, gözlerinin feri solar.
Kendi küllerine bile yabancılaşırsın.

Beklemek avuçlarında soğumuş bir mevsim gibi ağırlaşır,
Hayallerin yeşille buluşturamazsın.
Parmak uçlarına kadar bir hüzün dağılır.
Gözlerin sisli perdeler arkasından bakar,
Hayat ıslak imzalar bırakır yıllarına şaşırırsın.

Adını anmaz olursun özlemlerinin.
Aynalara dargın, umuduna mahcup yaşarsın.
Ne gelenin bir anlamı kalır artık
Ne de gidenin ardından bakarsın…

İşte sen de ölmezsin belki,
Ama eskisi gibi yaşayamazsın.
Ne baharın gelişine kapılırsın bir daha,
Ne de bir dalın ucunda ki umuda aldanırsın.

Tek kişilik bir ömrü giyindiyse gönlün,
Bin kez kırılır, bin kez ayağa kalkar,
Kırıklarınla yol alırsın.
Güneşin yakar, ayazın dondurur.
Bir daha gönül sesine uyanamazsın...

Döndü Dülger