Küllerimden Doğdum Anne

Dünya yükü bindi garip sırtıma,
Yine de eğilmem, dik durdum anne.
Girdik bin bir türlü boran fırtına,
Küllerimden yine doğdum annem.

Yandım da tutuştum Leyla misali,
Sormadı kimseler bendeki hali.
Kırıldı kanadım, kurudu dalı,
Yine de meyveye durdum annem.

Zalım felek vurdu, sandı ki bitti,
Umut kuşlarım da zamansız gitti.
Hasretin bağrımda kor ateş etti,
Ateşi sevdayla kardım annem.

Toprak olsam çiçek açarım yine,
Yolum bellidir bakmam düne.
Senin duaların yetti bu cana,
Yaramı kendimce sardım annem.

Bir ses verdin uzaklardan derinden,
Dağlar sarsılsada kopsa yerinden,
Sabır hırkasını çekip belinden,
Huzurun katına vardım annem.