Tutulmayan sözlerin yangınında küllendi aşk
Göle yansıyan gölgeler gibi üşütüyor gece
Hazan yaprakları yüzüyor uykusuzluğun koynunda
Kuruyan dallarından düşüyor bir bir renkleri
Mevsimine tutunamayacak kadar ışığı yorgun
İsyana bulanmış ruhun aynasında
kanatsız uçuyor düşleri
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta