Tutulmayan sözlerin yangınında küllendi aşk
Göle yansıyan gölgeler gibi üşütüyor gece
Hazan yaprakları yüzüyor uykusuzluğun koynunda
Kuruyan dallarından düşüyor bir bir renkleri
Mevsimine tutunamayacak kadar ışığı yorgun
İsyana bulanmış ruhun aynasında
kanatsız uçuyor düşleri
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta