Kula kul olmadım Şiiri - Birkan Demirci

Kula kul olmadım ömrüm boyunca,
Eğmedim başımı zalim olana.
Hakkı hak bildim de yürüdüm anca,
Minnette etmem fani olana.

Ne pula satıldım ne de makama,
Yüz sürüp yalvarmam üç beş adama.
Bir lokma uğruna düşmem harama,
Haramı katmadım helal aşıma.

Dost bildiklerimden çok yara aldım,
İhanet gördükçe kendime daldım.
Yıkıldım, doğruldum, ayakta kaldım,
Minnet eylemedim namert kuluna.

Varsın yoksul desin, varsın hor görsün,
Kimisi gülsün de kimisi sövsün.
Mevla'm doğruluktan yana düşürsün,
Boyun eğmem dünya malına.

Ne sultan önünde dizimi çöktüm,
Ne de mazlumların üstüne çöktüm.
Ben kendi derdimi içime döktüm,
Kul oldum yalnızca yüce Allah'a.